عشق من و تو

بنویس

tinam — Fri, 28 Sep 2007 12:01:14 GMT

بنويس
خاطرات آينده را
و مقدر كن احتمال ديدارمان را
در قيامتي نزديك
طوري كه هيچ يادم نيامده باشد
طوري كه هيچ يادت نيامده باشد بنويس
نام كوچكم را بزرگ
درست كنار نام خودت
و در خاطرات آينده
مصور كن
آفتاب بمانی

تو به من خيره شدي
تو كه با نگاهت در شعر من سوختي
از طپش تنهايي سكوتم بر تو خيره شدم
آن زمان كه تو را از بر خواندم
در ذهنت تيره شدم
به شكل خاكستري شعرهايم در نگاهت پاك شدم
در نفسهايت حذف شدم
من كه در هر ثانيه با تو ثبت شدم
اكنون در بادم
مثل شعله اي در باد بي يادم
من تو را از بر خواندم
من كه در شعرم تو را همدرد خواندم
در نگاهت ردپايي از نفرت درك كردم
در گرماي تنت لذت هوس را لمس كردم
در حضور دردم حضورت را حس نكردم
همين لحظه بود كه تو را از شعرم حذف كردم
لحظه اي رسيده است
از نوع حسرت ها
فرصتي ازفاصله ها
زماني به شكل خاطره ها
به ديروز خيره مي شوي
تكرارش مي كني
اين تكرار ترس از فرداهاست
ترس از خاطره هاست
ديروز را از بر كن
فردا را پر پر كن
كه فردايي نخواهيم ديد
كه فرداها همه بي بنيادند

یاد تو

tinam — Fri, 27 Apr 2007 20:12:18 GMT

نمی دانی که من هر شب / چه يادی در سرم می پرورانم

نمی بينی نگاهم را / که بر رويای روی ماه تو تا صبح / خيره می مانم

نمی خوانی تو از چشمان آرامم / سبز ترين نامه های عاشقانه سرخ دنيا را

نمی گويی که شايد يک دل تنگ / به اميد رسيدن به دلی سنگ / همه شب تا سحرگه می زند پارو / امواج سرد دريا را

نمی خواهی اگر دريای من باشی / بيا پارو شو در دست من ای دوست / بيا بی بادبان کشتی دل را / به ساحل رهنمايم باش ای دوست

نمی آيی اگر سويم دگر بار / مگردان رويت از سوی من ای دوست / اگر چشمم به ابروی تو افتاد / مزن شلاق مو روی من ای دوست

خيالم باز پر می گيرد امشب / دلم از دوری ات می گيرد امشب / اتاق خالی و تاريک و سردم / هوای وصل تو می گيرد امشب

دوستت دارم ولی هرگز این راز بزرگ بر زبان نمی آورم ،

دوستت دارم ولی نگاهم را به چشمانت نمی افکنم

با شنیدن صدایت قلبم به طپش می افتد ولی هرگز نهیب جوان خود را آشکار نمی کنم

هر شب در خواب صدای محبت آمیزی را می شنوم ولی هرگز خوابم را به کسی نمی

گویم

در آتش تو می سوزم ولی هرگز تقاضای خود را بروز نمی دهم و اینها زندگی

است که زندگی را در کف اقبال

تو زیبا می نگارم

دور نشو

tinam — Tue, 26 Dec 2006 07:54:18 GMT

از جلوی چشمانم دور نشو

اگر که جدا شوی

شراره های آتش دلتنگیم برافروخته خواهند شد

و من در شعله های خویش خواهم سوخت و از بین خواهم رفت

پیش از تو

من همچون کولی آواره ای در روزگار سرگردانی ها پرسه می زدم

و بعد از تو تنها چیزی که در حال به دست آورن آن هستم رنج و غم جدایی ناشی از دوری توست

خیلی دوستت دارم

و به خاطر عشقت

آنچنان شکیبایی از خود نشان می دهم که غیر قابل بیان است

تنها برای من طلوع کن

از پیش چشمانم نرو

در کنار من بمان

ای عشق من , من را از پیش خود نران

و نه نه نه

از رو به روی چشمانم دور نشو

اي کسيکه من را در آتش عشق و پريشاني رها کرده اي

شب و روز روياي با تو بودن را مي بينم

دلتنگي من را رنج مي دهد و باعث خستگي من شده است

تنها هنگاميکه در کنار تو هستم احساس آرامش مي کنم

من عاشق تو هستم

و در عشق تو مي سوزم

و زندگي من به خاطر وجود توست اي هستي من

من عاشق تو هستم

و در اين عشق مي سوزم

و روز همچون يک سال بر من سپري مي شود

باور کن که دلم واقعا برايت تنگ شده است

وجود من به همراه توست در حاليکه قلبم غمگين است

به تو فکر مي کنم در حاليکه تو از من دور هستي

و همچنان منتظر تو هستم و از شدت مهر تو ذوب شده ام

دلم تنهاست

tinam — Wed, 04 Oct 2006 18:05:18 GMT

دلم تنهاترین دلهاست اینجا

که از دست رفاقت تیر خورده

دلم با پای خسته لنگ لنگون

تن زخمی شو از کوی تو برده

قدیما مونس و یارش تو بودی

ولی حالا دلم تنها ترین ...

چه خوش بودم به حرفهای دروغت

که عشق من پناه آخرین

... ببینمت ...

بگذشت در فراق شبهای بی شمار

              هر شب در این امید که ببینمت .

                         نازم به بی نیازیت ای شوخ سنگدل

                                         هرگز نشد اسیر بی تمنا ببینمت .

منت پذیر قهر و عتاب توا^ءم ولی

               می خواستم که بهتر از اینها ببینمت.

                            شب چون به چشم اهل جهان خواب

                                       می دود میل تو گرم در دل بی تاب می دود .

در پرده نهان دلم جای می کنی گویی

              به چشم خسته تنی خواب می دود .

                        می بوسمت به شوق و برون می شوم

                                  ز خویش چون شبنمی که برگل شاداب می دود.

... تو مرا تنها نگذاری ...

گفتم که بعد ازآن همه محنت آن عشق و آن دنیای محبت

آن سر به زانو بردن و زاری. آن عشق وآن دلداری و یاری

تو مرا تنها نگذاری ...

گفتم پس از آن بی خبری ها آن گریه ها و دیوانه گری ها.

گر جان ز شیدایی به لب آری جز من به یاری دل نسپری تو

مرا تنها نگذاری ...

تا دلم مست و مد هوش تو شد گلشن عشقم در آغوش تو شد

گفتم که بیایی تو مرا تنها نگذاری ...

هر زمان بردی نام دگران چون مرا دیدی از غم نگران گفتی

که به جز من به جهان دلداده نداری تو مرا تنها نگذاری ...

گمان ندارم مرا دگر تو به غم جدایی بسپاری ز غم بمیرم اگر

تنها بی پناهم بگذاری مرا که ترسم خدا نکرده دگر نیایی به

برمن ندانی آن دم که بی تو هستم دلم چه آورد به سرم ...

عشق دروغ و زیبا

tinam — Fri, 01 Sep 2006 17:58:44 GMT

ساقی پیاله پر کن امشب که بی قرارم

جامم دوباره پر کن امشب که گریه دارم

آن شب چه عاشقانه دل را به او سپردم

سر مست شاد و خندان او چشم مست یارم

آن شب پراز نور از ماه و اخترانش

در جشن عشق من با تنها گل بهارم

آن شب طلسم گشتم با چشم مست آن یار

یارم نگو نگارم دنیای ماندگار

آن شب چه ها که با تو از عشق خود نگفتم

گفتم خیال کردم همدم چو تو ندارم

عاشق ترین بارانزیبا ترین بهاران

گفتم غزل برایت گفتم که بی تو خارم

ما را تباه کردی با قلب همچو سنگ

بشکستی و بدیدی از عشق زارزارم

دستان من کمک خواست گفتا بگیر دستم

دستت نبر داد دستم گو کی رسید یارم

قلب مرا شکستی نامهربان پری زاد

گفتی ز بند رستی ای نازنین نگارم

روحم تو را طلب کرد ای بی وفای زیبا

گفتا مرا به یاد آر امشب که غصه دارم

... تنها ...

چنان دل کنده ام از دنیا که شکلم شکل تنهائیست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تما شائیست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن, تماشا کن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز تو حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر نمی گرید به حال من

همه از من می گریزند تو هم بگریز از این تنهایی من

tinam — Wed, 09 Aug 2006 18:04:22 GMT

... ای کاش ...

ای کاش در چشمهایت تردید را دیده بودم

یا از همان اول از عشق ترسیده بودم

ای کاش آن شب که رفتم از آسمان گل بچینم

جای گل رز برایت پروانگی چیده بودم

گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی

آن شب نمی دانم اما تا صبح لرزیده بودم

آن شب تو با خود نگفتی که بر سر من چه آمد

با خود نگفتی ز دستت من رنجیده بودم

انگار بی پرده بودی دیوانه ات گشتم من

تو عاشق من نبودی و دیر فهمیده بودم

از کوچه که می گذشتیم حتی نگاهم نکردی

چشمت پی دیگری بود این را نفهمیده بودم

آن شب من و اشک ، مهتاب تا صبح تنها نشستیم

ای کاش یک خواب بود چیزی که من دیده بودم

اندوه بی اعتنایی چه یادگار عجیبی است

اما چه شبها که از آن عشق پرسیده بودم

هرگز پشیمان نگشتم از انتخاب تو هرگز

رفتی که شاید بدانم بیهوده رنجیده بودم

... جدایی ...

خدایا چه سخته جدایی چه سخته دوری از یار وتنهایی ولی سخت تر

از آن انتظار است همان انتظاری که به امید

من اتصال میدهد یعنی ممکن است بار دیگر خوشبختی با او بودن را در آغوش بیگیرم

ممکن بار دیگر طعم شیرین با او بودن را بچشم .

خدایا مگر من چه گناهی به درگاهت کردم که قلبم را عاشق آفریدی خدایا جرم من دوست داشتن است

من این جرم را با جان و دل می پذیرم به شرط آن که مجازاتش رسیدن به او باشد.

خدایا من او را با ذره ذره وجودم دوست دارم او را با قلبم می پرستم با نگاهم ستایش می کنم .

خدایا ما را به عذاب جدایی و دوری مبتلا مکن

من برای هر لحظه ای که با او باشم به اندازه هزار رو یک شب شهرزاد تو را شکر می گویم.

خدایا مرا با گناه دوست داشتن در آتش دوزخ بسوزان اما با ننگ بی وفایی به بهشت پریان مبر .

خدایا چرا دست سرنوشت این قدر بی رحم است که ضربان قلبم , اکسیژن نفسم , مایع حیاتم , عشقم را از من

جدا ساخته و در دستان دیگری گزارده.

خدایا این عشق از آن من است تا قیام قیامت به انتظار اویم .

من این لحظه سخت و تلخ انتظار را به امید رسیدن به او تحمل می کنم .

من زهر کشنده جدایی را ذره ذره در وجودم فرو می برم .

شلاقهای شکنجه گر سرنوشت را بر تن رنجورم به یادگار می برم تنها به امید رسیدن به او .

خدایا من او را بعد از تو می پرستم او را به من بازگردان... او را به من بازگردان ....

با تو بودن

tinam — Sat, 01 Jul 2006 17:35:18 GMT

مگذار مرگ را پذیرا شوم

عقلم را از دست داده ام

و اکنون که تو رفته ای

من ، تنها می خواهم با تو باشم

و نمی توانم ادامه بدهم

نمی توانم بخوابم و تمام شب را در بیداری به سر می برم

در میان اشک ها که تلاش می کنم لبخندی بر لب بیاورم

من میدانم تماس دستان تو

می تواند زندگی من را رهایی بخشد

اجازه نده من نا امید شوم

اکنون به سوی من بیا

من باید با تو باشم هر جور که ممکن باشد

و اکنون که تو رفته ای ...

اکنون بدون تو چه کسی هستم ؟

من نمی توانم ادامه بدهم

تنها می خواهم با تو باشم

من لحظه ها را می شمارم

tinam — Sat, 03 Jun 2006 15:00:18 GMT

این جهان پیش نمی رود ،آن هنگام که تو در دستهای من نیستی

خورشید نیز نمی تابد هنگامی که من بدون تو هستم

و جایی خالی در قلب من وجود دارد

آن هنگام که تو رفتی و از من دور شدی

خیلی طولانی شد و این انتظار مرا به مرگ می کشاند

من زنده نیستم مگر زمانی که در اینجا در کنار من هستی

دقیقه ها را می شمارم ، ساعت ها را می شمارم ، ثانیه ها را شماره می کنم

تا اینکه دوباره اینجا در کنار من هستی و هر دقیقه

ساعت ها به طول می انجامد

تا اینکه تو با من هستی

تا آن هنگام که دوباره در چشمان تو نظاره می کنم

و هنوز زمان می ایستد ! تا اینکه رهایی بخشد ، رهایی

و هر روز گویی به نظر می رسد برای همیشه به طول می انجامد ، من مجال را از دست دادم

هنگامی که من باید تو را می بوسیدم نمی توانم منتظر بمانم

چرا که من زندگی می کنم برای عشقی که ما می سازیم

نمی توانم نفس بکشم تا آن هنگام تو را در کنار خود احساس کنم

و من در تاریکی گم می شوم تا اینکه اینجا در دستهای من هستی

نمی توانم بیش از یک دقیقه منتظر بمانم

به خاطر اینکه به تو عشق می ورزم

مرا وادار مکن تا مدتی طولانی ازتو دور بمانم

چرا که انتظار مرا دیوانه می کند

من زنده نیستم

تا اینکه اینجا در کنار من هستی

اینجا در کنار من

امروزم نوبتی هم باشه نوبت مهمونی من هستش . امیدوارم که میزبان خوبی برای مهمونهای عزیزم باشم

از محسن و منصور هم تشکر می کنم بابت این ایده جالبشون فدای همه تون

خوابیده بودم

tinam — Sun, 23 Apr 2006 13:03:18 GMT

در خواب کتاب گذشته ام را باز کردم و روزهای سپری شده عمرم را برگ برگ مرور
کردم . به هر روزی که نگاه می کردم، در کنارش دو جفت جای پا بود. یکی مال من
و یکی مال خدا. جلوتر می رفتم و روزهای سپری شده ام را می دیدم .خاطرات
خوب، خاطرات بد، زیبایی ها، لبخند ها، شیرینی ها، مصیبت ها،... همه و همه
را می دیدم.
اما دیدم در کنار بعضی برگ ها فقط یک جای پا است. نگاه کردم همه سخت ترین
روزهای زندگی ام بودند. روزهایی همراه با تلخی ها، ترس ها، درد ها،
بیچارگی ها.
با ناراحتی به خدا گفتم : روز اول تو به من قول دادی که هیچگاه مرا تنها
نمی گذاری هیچگاه مرا به حال خود رها نمی کنی و من با این اعتماد پذیرفتم که
زندگی کنم.
چگونه، چگونه در این سخت ترین روزهای زندگی مرا با رنج ها، مصیبت ها و
دردمندی ها تنها رها کنی؟ چگونه؟
خداوند مهربانانه مرا نگاه کرد لبخندی زد وگفت:فرزندم ! من به تو قول داده بودم که
همراهت خواهم بود.
در شب و روز،در تلخی و شادی،در گرفتاری و خوشبختی.
من به قول خود وفا کردم
هرگز تو را تنها نگذاشتم
هرگز تو را رها نکردم حتی برای لحظه ای
آن جای پا که در آن روزهای سخت می بینی،جای پای من است وقتی تو را
بدوش کشیده بودم !!!

I were a flower opening up my petals life , when I am with you it is as if

آن گاه که با توام،

چو گلی هستم که گلبرگهای زندگی را شکوفا می کند.

when I am with you it is as if , I were the waves of the ocean

آن گاه که با توام، چون امواج دریا هستم

against the shore crashing strongly ,

که توفنده وسرکش بر ساحل می کوبد.

when I am with you it is as if , I were the rainbow after the strom proudly showing my colors

آن گاه که با توام، رنگین کمانی بعد از توفانم، که پر غرور رنگها یش را نشان می دهد.

when I am with you it is as if , Everything that is beauiful surrounds us

آن گاه که با توام، گویی هر آنچه که زیباست ما را در بر گرفته است

This is just a very small part of how wonderful I feel

این ها تنها ذره ای ناچیز از احساس والای با تو بودن است.

when I am with you it is as if , Maybe the word love was , invented to explain the deep all encompassing feelings That I have for you

آن گاه که با توام، شاید واژه عشق را ساخته اند تا احسا سی چنان عمیق و هزار سو را بیان کند.

but somehow it is not strong enough But since it is the best word that there is Let me tell you a thousand times that I love more than Love

اما باز هم این واژه کافی نیست. با این همه چون هنوز بهترین است بگذار بگویم و باز بگویم که بیش از عشق

بر توعاشقم

happy new year

tinam — Mon, 20 Mar 2006 15:39:18 GMT

خیمه ی نوروز بر صحرا زدند

رستاخیز طبیعت

در وصف بهار

شور گل

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی

ساقیا آمدن عید مبارک بادت

رسید موکب نوروز و چشم فتنه غنود

برخیز که میرود زمستان

بگریست ابر تیره به دشت اندر

ای بلبل خوش نوا فغان کن

بر آمد باد صبح و بوی نوروز

آمد بهار و بخت که عشرت فزا شود

مبارک تر شب و خرمترین روز

یا رب این عید همایون چه مبارک عید است

عید بر عاشقان مبارک باد

عید آمد و آن ماه دل افروز نیامد

ای امید قلب شکسته ام به انتظار تو نشسته ام . به انتظار تو بی وفا تو که مرا دیوانه ات را از یاد برده ای .

از یاد برده ای که دختری دور از تو قلبش به خاطر تو می تپد و جوانیش را باد پاییزی عشق بی وفا خزان می کند

و بر زمین می ریزد همیشه چشم به در هستم و در انتظار بازگشت . آری عزیزم در کلبه تنهائیم روی همه چیز را

غبار دوری از عشق ، غبار تنهایی و غبار غم فرا گرفنه . می دانم که روزی پیش من باز خواهی گشت اما آن

موقع لحظه ای است که همه تو را فراموش کرده اند . موقعی است که آن مه رویان به خاطر عاشق از پیش تو

رفته اند . موقعی که تو در دریای تنهایی شناوری می دانم که تو در آن موقع به من به عشق با وفایت به دیوا نه

خود روی خواهی آورد . موقعی است که من خواهم دانست تو زورق هستی که جز من کسی روزق ران آن نیست .

در آن موقع که من آغوشم را باز خواهم کرد تا تو را در آن موقع است که من آغوشم را باز خواهم کرد تا تو

را عاشقانه به سینه بفشارم به تو نشان دهم که چقدر دوستت دارم . موقعی که باد دل انگیز بهاری بوی

پیراهنت را به مشام من بر ساند خواهم فهمید که پیش من می آیی . ای پروانه شمع وجودم در آن لحظه من گرد و

غبار تنهایی و غم را پاک خواهم کرد در آن موقع است که من کلبه ام را از غم عشق تکان خواهم داد که

ای دل خود را آماده آمدن معبود کن ... آری عزیزم بعد از خدا قسم که تو را می پرستم و دوستت دارم .

در انتظار بازگشت هستم تا گرمای وجود تو سرما و زمستان دلم را از بین ببرد تا تنها اگر برای لحظه ای هم

که شده تو را همیشه همراه خوشبختی در آغوشم بگیرم .